Мне тебя всегда мало...

Я хотел бы быть твоим платьем, что ты оденешь, Помадой, что накрасишься, Хотел бы мечтать о тебе так, как никогда прежде не мечтал, Я встречаю тебя по дороге и становлюсь грустным, Потому что думаю, что сейчас ты уйдешь.

Хотел бы быть водой из душа, что ты принимаешь, Простыней кровати, где заснешь, Гамбургером, что съешь в субботу вечером... что съешь, Хотел бы быть мотором твоей машины, Что заведешь меня поворотом ключа. Ты, ты, мне тебя всегда мало, В самом деле мало всегда, Ты, ты, милая моя земля, Где я никогда не был. Должен бы поговорить с тобой, как никогда этого не делал, Хочу мечтать о тебе так, как никогда о тебе не мечтаю, Быть кольцом, что ты будешь носить, Пляжем, где будешь гулять, Зеркалом, что смотрит на тебя, если ты посмотришься в него... в него... Хотел бы быть птенцом, что ты приласкаешь, И я бы из твоих рук никогда бы не улетел прочь.

Я хотел бы быть могилой, когда ты умрешь, И где поселишься, Небом, под которым заснешь, Так мы никогда не расстанемся, Даже когда я умру, и ты это знаешь. Ты, ты, мне тебя всегда мало, В самом деле мало всегда, Я, я, я пытаюсь, знаешь, Не забывай меня никогда...

Ակսել Բակունց. Խոնարհ աղջիկը

Ակսել Բակունց. Խոնարհ աղջիկը

Շնչիր)))

Երբ հիանում ես քեզանով, նայում ես աչքրիդ ու ժպտում: Անմեղ են աչքերդ,

սակայն ոմանց համար մեղավոր ես դու քեզանով, քո անձով: Ո՞վ ես դու:

Երբեւէ մտածել ես այդ մասին: Մի հասարակ մահկանացու, որը պատրաստ է տրվելու առաջին իսկ հաճելի գայթակղությանը:Դու մի հասարակ մահկանացու ես, որ կարող ես հավատալ քո նմանների մարդ լինելուն: Ինչքան եմ ափսոսում այն կորցրածս ժամանակի համար,

որ վատնել եմ միայն ֆիզիկական անձանց վրա:

Նրանց մոտ միայն ֆիզիկականն է, իսկ հոգեպես նրանք ուղղակի չկան: Նրանց հոգին կեղտոտ է

ինչպես կեղտոտ են հիմա մեր քաղաքի փողոցները: Այն կուտակված աղբերի նման էլ սուտն ու կեղծիքն են կուտակվում իրենց հոգիներում:
Ուզում եմ գնալ հեռու երկիր, որտեղ կլինեն միայն կանաչապատ հոգի ունեցող մարդիկ: Եւ ուզում եմ, որ այդտեղ լինի այն մեկը, որ նույնպես կկանաչապատի իմ հոգին:

Սիրել եմ, սիրում եմ ու, իհարկե, կսիրեմ: Սակայն չկա այդ կանաչապատ հոգով մահկանացուն… Ում դու ընդունում ես քեզ մտերիմ, հավատարիմ

, առանց կասկածելու վստահ եղիր, որ կդավաճանի, իր ստոր հոգով, կդատապարտի քո հոգուն հիասթափության:

Հիասթափություն

…երեւի այս բառը ավելի առաջնային լինի կյանքում քան թե սեր բառը… Մոտ են միմյանց: Եթե քո մոտ շատ են հիասթափությունները, բնավ էլ հոգ մի արա, ուրեմն դու սիրում ես, թեկուզ դա լինի այն սերը, որ տածում ես դեպի անհասկանալին: Նրանք շատանում են օր օրի, այդ դրանք, որ հիմա արդեն միայն ծոծրակիս վրա են, ես էլ չեմ տեսնում դրանց, սակայն զգում եմ իրենց անզանգված ծանրությունը:
Ես չեմ կորցնի իմ ուժը

ամեն անգամ ավելի եմ ուժեղանում: Ինչքան կարող եմ պետք է լինեմ ձեր շրջապատում, որ դուք ինձ ավելի հզորացնեք ձեր բացասական ուժով:
Ստիպիր ինքդ քեզ, դու կարող ես շնչել, որ հասնես քո հույսերին: Դու պարտավոր ես չմոռանալ քո ճամփաները:

Մարդ, ով փոխեց ամեն ինչ...

Գուցե հավատալ, որ մնացել է դրանից մի քիչ,, ապրել այն անհույս հույսով

, որ քեզ ուժ է տալիս: Ասում են հույսը վերջում է մեռնում: Իսկ երբ արդեն մեռել է հույսդ, ուրեմն արդեն վերջն է՞: Հավատալ այն անիրականին, որ կոչվում է մարդկություն…Մարդիկ որտեղ եք, ինչու եք կոչվում մարդ ընդհանրապես…Դե որովհետեւ դուք բանական էակ եք,, բայց ուր է ձեր բանականությունը, երբ տկարին ավել եք ցածրացնում, երբ լավ է խաբել ընկերոջը, հարազատին հանուն խղճուկ նյութի, հանուն այն բանի, որը փոքր է ավելին քան այն, որ չկա… Պայքարել անընդհատ, պայքարել հանուն մի փոքր երջանկության, որ ունենալու ես կամ էլ գուցե եւ չզգաս էլ դրա համը... Չթողնեն…Նրանք կարող են քո երջանկության վրա կառուցեն իրենց գոյությունը… Դու ամբողջ քո խղճուկ կյանքի ընթացքում պիտի պայքարես, որպիսի քեզ ոտնատակ չանեն մարդանման գազանները:

Ու՞ր եք մարդիկ:

Արդյոք այդ տեսակի կենդանին էլ վերացման եզրին չէ՞, կամ արդեն վերացել է, կամ դրանից շատ քիչ է մնացել

… Կամ ու՞ր է ճշմարտությունը: Ճշմարտության որոնումը կարելի է հասկանալ նաև որպես Աստծո որոնում: Ճշմարտությունը մեկն է: Իսկ դու ունես Աստված…Փորձիր գտնել նրան քո մեջ, եթե իհարկե կարող ես: …Մարդիկ մի տեսակ շատ են հոգնած, գուցե այդ պատճառով չեն կարողանում գտնել իրենց Աստծուն: Եվ վերջապես ես ուզում եմ փոխել իմ կյանքը… Հեռու…

Если ты любишь меня))))))

Я знаю,
Я чувствую,
Когда тебе плохо
На другом конце земли,
Когда ты плачешь долгими часами,
В моем сердце
Я могла бы прокричать,
Ей-богу, даже если не вижу ничего,
Не знаю где я, я чувствую твою печаль.
Когда я вижу, что без тебя, без твоих объятий
Я не могу больше дышать,
Я так часто слушаю пение ветра,
Который прилетает, чтобы вернуть меня
В твои песчаные равнины,
Под твое ирландское небо.
Покинуть мою жизнь без предупреждения -
Я смогу это пережить,
Если ты любишь меня.

Даже если я ошибаюсь, это сильнее
Чем здравый смысл, чем твое имя,
Которое я повторяю и которое пишу беспрестанно
На экране моей жизни.
И я надеюсь, что каждая заря
Которую я вижу, отнесет меня к твоему телу,
Я брошу всё, если ты любишь меня.
Я знаю, что я не обманываю себя,
Что если кто-то уезжает далеко
Ты все еще думаешь обо мне,
Ты хранишь меня в своих объятиях,
В комнате любовных утех,
Скажи мне тихо, что ты любишь меня.

Я знаю,
Ты все еще думаешь обо мне,
Я знаю, ты хранишь меня в своих объятиях,
Скажи мне, что ты любишь меня.